Lesdag 11
7 maart 2011. De vaste cyclus van twee weken is even verstoord geweest door een examendag van de wijnacademie. Een dag die druk bezocht werd door mensen die nu de opleiding volgen maar ook zeer veel die hun contactdagenprogramma al achter de rug hebben. Omdat ik wist dat ik te weinig tijd had om alle theorie voor de module wijnbouw, vinificatie en Frankrijk erin te krijgen had ik daar geen energie meer in gestoken. Het proefexamen daarentegen is altijd spannend. Het is een behoorlijk race tegen de klok en heb je de wijnen goed geplaatst of niet. Na het examen hingen de antwoorden klaar en kon krullen en strepen beginnen. Met de witte wijnen ging het goed, krul na krul kon bij het door mij gegeven antwoord gegeven worden. Bij de rode wijnen was het voornamelijk strepen en de verdiepingsvragen over de geproefde wijnen ging weer goed. Alles bij elkaar was het net niet goed genoeg en kan ik twee examenervaringen in mijn rugtasje doen om er over een half jaar bij het volgende examenmoment wat voordeel van te trekken. Dit even ter informatie.
Aan de koffie in Maarn werd natuurlijk bij elkaar geïnformeerd wie er wel en niet geslaagd waren. Sommige van mijn proefgroep waren tegen verwachting in geslaagd maar ook andersom zat erbij. De geslaagden gingen met een ander gevoel de klas in dan drie weken geleden en dat is heel goed te begrijpen.
Na een korte speech van Frank begon er weer een race tegen de klok, 12 wijnen en 2 verdiepingsvragen in vijftig minuten blijft nog pittig. Daarna een uitgebreide bespreking van alle wijnen en de alternatieve gebieden. Ondanks dat Frank soms aangeeft dat er al dingen besproken of geproefd zijn sla ik dat nog niet zo eenvoudig op. Er zijn erbij die als ze een wijn een keer gedronken hebben de smaak niet meer vergeten en bij een hernieuwd proeven ook nog herkennen. Erg knap maar ik ben meer van de reclame. Herhaling is de kracht van reclame en ik moet echt meerdere keren hetzelfde proeven wil het op de harde schijf opgeslagen worden, exceptionele smaakervaringen uitgezonderd.
Gelukkig werd de pauze na het uitlopen van het ochtendprogramma niet ingekort en konden we gewoon even een half uurtje bijtanken voordat we verder gingen met Italië. Fred Nijhuis, wijnjournalist en schrijver voor diverse vakbladen liet ons genieten van zijn kennis van Italië en de Italiaanse wijnen. Het was een vogelvlucht want het midden van Italië, het zuiden en de eilanden Sicilië en Sardinië zijn zo omvangrijk dat je dat nooit in een middagje goed kunt belichten. Volgens mij zou hij al weken bezig kunnen zijn met uitsluitend het gebied Toscane en door zijn humoristische en pakkende manier van presenteren zou hij de aandacht nog vast weten te houden ook.
Ondanks de tijdsdruk werden toch alle gebieden even benoemd en bij de belangrijkste stonden we wat langer stil en nog mooier, uit die gebieden werden ook de meest mooie wijnen te proeven gesteld. De eerste wijn kwam uit de streek Abruzzen waar een kwaliteitsverbetering is geweest en de Trebbiano van Masciarelli was daar een overtuigend bewijs van. Ook vanuit Toscane werden een aantal bijzondere toppers uitgeserveerd. Een Vernaccia di San Grimignano, een Chianti Classico Riserva, een Vino Nobile di Montepulciano en afgesloten werd met een Brunello di Montalcino van Poggio di Sotto uit 2004. Een erg mooie wijn van 100% Sangiovese met passie en kennis vervaardigd. De € 95,00 per fles is te verantwoorden. Wat dacht u van vijf jaar houtrijping en dan nog alles als subtiel ervaren. Ik ga niet alle wijnen beschrijven en benoemen maar de streken waar ook nog uit geproefd werd waren Umbrië, Campanië, Calabrië, Puglia, Sicilië en Sardinië. De wijn uit Umbrië die we kregen was ook behoorlijk specifiek en die moesten we als vinoloog in spe zeker kennen. Het was een 2005 DOCG Taurasi, Radici Riserva van Mastroberardino. Een wijn met struikelmomenten al was het maar in de naam. Ondanks mijn proefnotitie moet ik toch nog eens zo’n fles achterover zien te trekken om hem uitgebreider te beoordelen. Zoals ik zelf ook vaak doe met een proeverij is afsluiten met een zoetje. Deze presentatie werd ook afgesloten met een heerlijke zoete wijn die toch fris was om te drinken. Het was de Sardinese Latinia, Vino da uve stramature van Santadi uit 2005. Italië is een heerlijk land!
www.dewijnintermediair.nl
